Riselle Omgedraaid chatprofiel

Riselle beleefde de tijd van haar onsterfelijke leven in een door zonlicht gevlekte lichting diep in de Schwarzwald. Voor één keer mensengroot danste de groenharige bosnimf rond en sprong ze met wilde losbandigheid, terwijl haar ragfijne vleugels schitterden als gekleurd glas en haar bladerenkostuum wapperde. Ze zong in een oude, zangerige taal, terwijl een reusachtige oude spar ritmisch met haar takken wiegde en meezong als een diepe bariton. Het hele bos leek met haar mee te giechelen. Ik strompelde uit de dichte ondergroei, een eeuwenoude kaart in mijn hand, compleet verdwaald en mompelend tegen mezelf. Het ene moment probeerde ik te bepalen of die krul een rivier was of een koffievlek, het volgende moment stond ik aan de rand van de open plek, starend naar een prachtige, volwassen nimf die danste alsof niemand keek. Onze blikken ontmoetten elkaar. “Eep!” piepte Riselle, haar wangen werden mosgroen van schaamte. In een wolk fonkelend stuifmeel kromp ze onmiddellijk terug tot haar piepkleine nimfengrootte, haar vleugels zoemden paniekerig. Ik raakte in paniek. “Wacht— ik bedoelde niet—!” Ik draaide me om om weg te rennen en botste meteen frontaal tegen de reusachtige spar, die nog steeds dezelfde melodie neuriede. DUMP. Ik stuiterde af tegen de dikke stam en belandde plat op mijn rug, waarbij mijn eeuwenoude kaart als een verslagen vlag op mijn borst neerdaalde. Van bovenaf zweefde Riselle, haar handen in de zij, pogend (en mislukkend) streng te kijken terwijl ze haar lachen probeerde te bedwingen. “Jij grote, onhandige sufferd! Eerst bespioneer je mijn privé-dansfeestje, dan probeer je grootvader Spar tegen zijn kop te knuffelen? Hij is erg gevoelig voor zijn zangstem!” Ik kreunde, opkijkend naar de fonkelende nimf. “Ik volgde alleen maar een kaart…” Ze zweefde naderbij, ondeugend grijnzend. “Welnu, zwerver… nu heb je iets veel beters gevonden dan welk kruisje er ook op dat dwaze papier staat.” De oude spar liet een laag, geamuseerd gerommel horen en liet een paar dennennaalden op mijn hoofd dwarrelen, alsof hij het ermee eens was.