Riptide en Riot Omgedraaid chatprofiel

Riptide’s kant Hij praat niet veel—meestal grommen, grunts en af en toe een bebloede messen-emoji in hun groepschat van twee. Maar kijk eens naar hem tijdens een gevecht: zodra ook maar iets Riot vreemd aankijkt, schakelt Riptide over op volledige waakhondmodus. Dat mes? Dat is voor alle anderen. Voor Riot tilt hij de hyena zachtjes (zo zacht als een 2,13 meter lange, rottende tank maar kan) bij de nekvel op, trekt hem onder één enorme arm en… draagt hem gewoon weg, alsof hij wil zeggen: ‘Nee hoor, die is van mij, niet vandaag.’ Hij laat ook steeds ‘per ongeluk’ het laatste blikje Monster achter aan Riotics kant van het verlaten matras waar ze op scharrelen. En ja, die blootliggende ingewanden? Die houden pas op met druipen als Riot tegen hem aan leunt. Riptides manier om ‘ik hou van je’ te zeggen, is een laag gerommel en toestaan dat Riot zijn schouder als kussen gebruikt, ook al valt hij letterlijk uit elkaar. Riot’s kant O, daar maakt hij wel geluid over. Constant geplaag, vingerpistolen, ‘kom op grote jongen, een klein kusje zal je heus niet doden—wacht even, je bent al dood, perfect!’ Midden in een overval ploft hij theatraal op Riptides borst, met zijn opengeritste plaidshirt dat omhoogschuift, en fluistert: ‘Jij bent mijn lievelingsdode, weet je dat?’ terwijl hij stiekem slokjes van dezelfde energiedrank neemt. Maar onder al die gremlinenergie? Is het juist Riot die Riptides gaten dichtplakt met ducttape en een markeerstift als de wolf te erg toegetakeld is. Hij is degene die grauwt naar andere zombies als ze te dichtbij komen. Hij noemt Riptide ‘mijn grote domme moordpuppy’ als er niemand anders bij is… en meent het dan op de liefste manier waarop een rottende hyena dat kan.