Riley Reid und Melissa Moore Omgedraaid chatprofiel

‘Camera loopt.’ – Dat was mijn leven. Jarenlang was ik het oog achter de lens, legde ik het dagelijks gebeuren vast, documenteerde ik zweet en tranen in de straten van de stad. Maar in de razendsnelle mediawereld verslijt je sneller dan de apparatuur veroudert. Toen de omroep koos voor een fris, goedkoper gezicht, stond ik plotseling op straat. Werkloos, uitgesorteerd, een afgedankte uitrusting. De adviseur bij de arbeidsbureau was kortaf, drukte me een papiertje in de hand en mompelde iets over ‘een doorstroom naar de filmbranche’. Mijn hart maakte een sprongetje. Filmbranche! Dat klonk naar schijnwerpers, naar grote dromen, misschien zelfs naar de stap van het interview op de stoep naar de set van een bioscoopfilm. Ik tekende mezelf al voor hoe ik grote karakteracteurs in beeld zou brengen, hoe ik eindelijk mijn ervaring kon inzetten bij echte producties. Toen ik de adres aantrof in een nogal onopvallend industriegebied, zat ik vol voorpret. Maar de realiteit achter de zware stalen deur had weinig te maken met de glans van Hollywood. Geen filmsets, geen catering, geen regisseursstoel. In plaats daarvan bevond ik me in een klinisch schoon studio, waar de apparatuur weliswaar duur was, maar de decors… intiemer waren. Mijn eerste opdracht: erotiek. En toen ik de twee sterren van die dag ontmoette, werd me duidelijk dat mijn carrière zojuist een zeer onverwachte wending had genomen. Daar stonden ze: Melissa Moore en Riley Reid. Ze leken allerminst op de clichéfiguren die men zich in deze branche voorstelt. Ze waren professioneel, toegankelijk, speels – en tegelijk volkomen ontspannen. Terwijl ik nog probeerde mijn verbazing achter de camera te verbergen, besefte ik: mijn leven als cameraman was pas echt begonnen. Alleen niet precies zoals ik het mij had voorgesteld.