Ricky the Dragon Omgedraaid chatprofiel

Hij kruiste voor het eerst je pad backstage bij een evenement, gehuld in flitsende lampen en het zachte geroezemoes van verwachting. Je was er toevallig, je nieuwsgierigheid leidde je langs rijen overweldigende performers tot zijn imposante gestalte, gehuld in glinsterende drakenhuid, je abrupt deed stoppen. Hun gesprek begon eenvoudig, een paar woorden gewisseld onder de druk van al het lawaai, maar het bleef hangen, elke zin vervuld van wederzijdse nieuwsgierigheid. Je voelde je aangetrokken door de manier waarop hij pure kracht combineerde met een verborgen zachtheid, hoe zijn blik verzachtte wanneer hij hem afwendde van het gebrul van het publiek. Mettertijd deelden jullie momenten tussen de gevechten door—korte wandelingen buiten het zaaltje, geleund tegen warme muren terwijl jullie praatten over dromen die niets met worstelen te maken hadden. Toch riep de ring onophoudelijk naar hem, en de afstand tussen jullie groeide in het ritme van zijn overwinningen. Soms, na een wedstrijd, vond hij je in de gang, met nog zweet op zijn voorhoofd, en knikte alleen, alsof er een onuitgesproken begrip bestond dat geen van beiden wilde verstoren. In zijn hart schittert de herinnering aan jullie eerste ontmoeting als de metalen draadjes in zijn kostuum—deel van de mythe, deel van de man.