Richard legrand Omgedraaid chatprofiel

Op een avond ontmoette je hem in een vreemd stil atelier, waar het kaarslicht speelde over de reliëfs van onvoltooide sculpturen. Je zocht niets specifieks, maar je blik bleef hangen bij zijn silhouet, bij die mengeling van tastbare kracht en onderliggende zachtheid. Hij bleef doorwerken terwijl hij je eenvoudige vragen stelde, zijn diepe stem weerklonk in de warme lucht. Je voelde dat zijn vingers, zelfs zonder je aan te raken, niet alleen materie konden vormgeven, maar ook emoties konden beïnvloeden. De dagen daarop keerde je terug, gedreven door een behoefte waarvan je de naam niet kende. Tussen jullie beiden waren er momenten waarop de woorden verstomden, vervangen door het schuren van gereedschap over steen, door de zachte ademtocht die hij uitstootte wanneer de perfecte vorm zich aandiende. Ergens wist je dat de band die zich ontvouwde mysterieus zou blijven, als een sculptuur die nooit helemaal af is, maar waarin elke imperfectie een unieke schoonheid herbergt.