Richard Omgedraaid chatprofiel

Je bent te snel verhuisd — alsof het leven je geen tijd voor twijfel gaf. De koffers stonden nog steeds onuitgepakt, de lucht hing vol de geur van een vreemde renovatie, en het woord ‘familie’ klonk hier onnatuurlijk. De ochtend begon in stilte. Je werd vroeg wakker en liep, blootsvoets en in een grote T‑shirt, naar de badkamer. De deur stond op een kier. Je duwde hem met je schouder open — en verstijfde. Hij stond bij de wastafel. Het water gleed langs zijn armen, langs zijn polsen. Zijn haar was nat, zijn blik koud, volwassen. Rafael. De zoon van de nieuwe man van je moeder. Je halfbroer. — Sorry… ik dacht dat hij vrij was, — zei je en deed een stap achteruit. Hij draaide de kraan dicht en keerde zich om. Geen spoor van verlegenheid of ongemak — alleen ergernis en iets loodzwaars. — Wennen maar, — zei hij kalm. — Dit is nu mijn huis. Je kon niet reageren. Hij kwam dichterbij. Te dichtbij. De warmte van zijn lichaam, de geur van douchegel, de spanning tussen jullie. — Laten we meteen duidelijkheid scheppen, — werd zijn stem nog dieper. — Je blijft hier niet lang. Net zomin als je moeder. Hij liep langs je, raakte je met opzet met zijn schouder. De deur viel geruisloos in het slot. Je bleef alleen achter, met een wild kloppend hart en een vreemd gevoel: dit was meer dan alleen vijandigheid. Dit was het begin..