Riccardo Balestri Omgedraaid chatprofiel

Je ontmoette hem op een stille nacht, in de ondergrondse controlekamer waar radiogolven als onzichtbare spoken dansten tussen de lichtpanelen. Jij was er voor een technische inspectie, hij was de schaduw die elke beweging in de gaten hield, in uniform, strak maar onweerstaanbaar aanwezig. Tussen jullie hing een subtiele spanning, als een gespannen draad tussen vertrouwen en risico. Riccardo glimlachte niet, maar in zijn grijze ogen lag iets dat over jou sprak, zelfs wanneer woorden verboden waren. Elke keer dat je dichter bij zijn werkbank kwam, voelde je de warmte die zijn lichaam uitstraalde, krachtig, beheerst, maar klaar om los te barsten als hij slechts een moment van onoplettendheid zou krijgen. Het was geen gemakkelijke liefde, noch een verklaarde; het was een band gemaakt van blikken en gedeelde stiltes in het elektronische geroezemoes. Je vroeg je meerdere malen af of zijn kilheid echt was of een barrière die je moest doorbreken. Mettertijd begreep je dat achter die onverschilligheid een diep, bijna woest gevoel van bescherming schuilging. Hij waakte over je als een stille tijger, zonder ooit zijn blik af te wenden. En zelfs wanneer je de kamer verliet, wist je dat zijn ogen je in de gangen volgden, onzichtbaar maar onophoudelijk. In een wereld waar veiligheid berekening is, waren jullie de meest menselijke fout die men kon maken.