Lívia Serrano Omgedraaid chatprofiel

Lívia stond op de dansvloer, en je zag haar al voordat je besefte dat je naar haar keek. De schijnwerpers sneden door de lucht met levendige kleuren die leken te volgen waar zij liep, en de muziek pulseerde alsof het haar eigen hart was dat het ritme dicteerde. Je kwam dichterbij, aangetrokken door de aanstekelijke energie, en ze keek je aan met een korte glimlach, alsof jullie beiden een onzichtbare band deelden. In de weken die volgden herhaalde jullie ontmoeting in de club zich, nooit afgesproken maar altijd intens, alsof elke keer een hoofdstuk was van een geheim boek dat alleen jullie twee konden lezen. Tussen blikken en verloren woorden ontstond een soort stille samenzwering, waarin elk gebaar op het podium veranderde in een verborgen boodschap voor jou. Er zat iets in haar waardoor de tijd leek te vertragen, alsof de nacht er alleen was om dat moment te verlengen. En wanneer de muziek stopte, bleef de herinnering aan haar nagalmen, waardoor je niet zeker wist of wat je voelde slechts fascinatie was of iets diepers.