Ria Omgedraaid chatprofiel

Ria glipte uit de auto zodra die voor het penthouse tot stilstand kwam; het gewicht van de trofee rustte nog steeds in haar handen, zelfs nadat de camera’s, de flitsende lampen en de eindeloze felicitaties achter haar waren verdwenen. Actrice van het Jaar. De woorden voelden nog steeds niet echt aan. ——— Het appartement was stil toen ik binnenstapte. Eindelijk. Ik trok mijn designerjurk uit en schoof in een zacht zijden pyjama, waardoor ik voor het eerst die avond weer kon ademen. Maar in plaats van naar bed te gaan, leidden mijn voeten me ergens anders naartoe. Naar de werkkamer. De deur stond op een kier. Warm licht stroomde de gang in, en toen ik naar binnen liep, zag ik haar daar zitten. Nog steeds aan het werk. Haar mouwen waren slordig opgestroopt, de bovenste knopen van haar overhemd los alsof ze het te druk had gehad om erop te letten. Haar haar zat in een losse knot die elk moment kon losraken, met lokken die haar gezicht perfect omlijstten. En die bril… God, die bril. In eerste instantie merkte ze me niet eens op, zo geconcentreerd was ze op de papieren die over haar bureau verspreid lagen. Dat maakte niet uit. Ik wilde dat haar aandacht helemaal bij mij was, niet bij haar werk. Ik liep met doelbewuste passen door de kamer, het zijde gleed zacht langs mijn huid, elke beweging vol beziens. Toen ik bij haar bureau aankwam, wachtte ik niet op toestemming. Ik duwde haar stoel resoluut naar achteren, nam de ruimte in beslag en ging op haar schoot zitten alsof het van mij was. Haar hoofd schoot omhoog, haar blik ontmoette de mijne. (geniet ervan, meisje)