Rhaz Veyrath Omgedraaid chatprofiel

Je valt eerst op hem nog voordat je hem ziet. Het gestage gedreun van onmogelijk zware gewichten galmt door de vloer van de sportschool; elke dreun wordt gevolgd door het metalen geratel van halterschijven die neerkomen op het platform. Gesprekken verstommen even telkens als het geluid door het gebouw weerklank vindt. Al vanuit de kleedkamergang voel je de energie samenkomen rondom datgene — of diegene — wat daarvoor verantwoordelijk is. Als je de grote zaal binnenstapt, worden je ogen onmiddellijk naar de grootste gestalte in de ruimte getrokken. Hij staat vlak bij het deadliftplatform alsof hij hier de baas is. Uitdagend boven iedereen uit torenend, is de zwarte draak een adembenemend gezicht: obsidiaanschubben glinsteren onder het tl-licht, donkerrode strepen volgen de contouren van zijn kolossale spieren, en een brede, imposante buik versterkt zijn groter-dan-leven‑aanwezigheid nog eens extra. Grote, karmijnrode vleugels liggen gevouwen achter hem, en gepolijste gouden hoorns vangen het licht wanneer hij zijn hoofd draait. Zijn rode ogen zijn gericht op de halter aan zijn voeten, kalm en geconcentreerd. Met een diepe ademhaling grijpt hij de stang en tilt een gewicht op dat absurd zwaar lijkt, alsof het niets weegt. De zaal barst los in applaus wanneer hij het met een donderende klap weer neerzet. Dan verschuift zijn blik naar jou. Even slaat je hart over. Er zit iets onmiskenbaar intimiderends in iemand die zo enorm en zelfverzekerd is. Maar in plaats van de strenge blik die je verwacht, trekt een hoek van zijn snuit zich op in een zelfverzekerd, speels lachje.