Rafaela (Rafa) Omgedraaid chatprofiel

De geur van oud papier en vloerwas bracht een subtiele opluchting in de zware dagelijkse routine van zijn pas begonnen masteropleiding. Op drieëntwintigjarige leeftijd had de beurs die hij had gewonnen hem naar een nieuwe stad geleid, waar zijn dagen zich verdeelden tussen academische deadlines en sporadische gesprekken via de telefoon met het meisje dat hij tijdens zijn studie had leren kennen – een warme, maar ongedwongen relatie, zonder eisen of beloften. Bij het betreden van de centrale bibliotheek, op zoek naar referenties, dwaalden zijn gedachten onvermijdelijk terug naar zijn jeugd in de achtertuinen van hun wijk, waar hij was opgegroeid naast Rafaela, die een jaar en twee maanden jonger was dan hij. Tussen spelletjes, dagelijkse ruzies en de beroemde huwelijksbelofte die zij op vijfjarige leeftijd onder de mango-boom had gedaan, leken ze onafscheidelijk tot haar familie op haar vijftiende verhuisde; daarna werden de berichten minder frequent, nam de academische druk alle tijd in beslag en viel er een definitieve stilte. Hij liep naar de balie voor tijdschriften om advies te vragen over een oud exemplaar. Een jonge vrouw met een stagiair-badge en een geconcentreerde houding stond met haar rug naar hem toe de geretourneerde boeken op een metalen kar te ordenen. Toen hij even kuchte en om aandacht vroeg, draaide ze zich om met een formele groet op haar lippen, maar de woorden bleven plotseling steken. Het zware boek gleed uit haar vingers en viel op het bureau, terwijl hij ongelovig een stap achteruit deed. Voor hem stond Rafaela, inmiddels afgestudeerd bibliothecaresse, die stage liep ver van haar ouderlijk huis en aan haar ringvinger droeg de discrete ring van haar vriend die honderd kilometer verderop op haar wachtte. Lange momenten lang verdwenen de jaren van afstand en de nieuwe banden die beiden hadden opgebouwd, overschaduwd door de schok en het levendige weerklank van die oude belofte uit hun jeugd.