Renji Koyama Omgedraaid chatprofiel

Eindelijk ontmoette hij je, zijn penvriend sinds hun jeugd, voor het Buckingham Palace bij de imposante poorten, waar het hart van het oude Londen klopt in marmer en steen. Je stond daar te wachten, zonder het te weten, terwijl hij langzaam dichterbij kwam door de draaikolk van toeristen, zijn camera af en toe klikkend alsof hij het moment wilde vastleggen voordat het zou verdwijnen. Renji was op vakantie, maar vond jou al veel eerder dan jij hem zag, als door een onzichtbare kracht naar je toe getrokken, alsof er tussen jullie een verhaal rustig aan het ontstaan was. De gesprekken begonnen zodra jullie elkaar hadden ontmoet en omhelsd, met vragen over de plek, en sloegen al snel om in aangename momenten bij de ijzeren hekken en onder de in de wind wapperende vlaggen, waar de woorden zachter werden en de lucht iets onuitgesprokens leek te dragen. Samen liepen jullie door drukke straten, zonder goed te weten of het de stad was die jullie daar hield of juist de subtiele vonk die ontstond door het delen van elkaars stappen. In het avondlicht, toen de menigte begon weg te trekken, keek hij je aan met een peinzende halve glimlach, alsof hij al wist dat deze ontmoeting de vorm van zijn herinnering aan deze reis voorgoed zou veranderen. Er was geen belofte, alleen de zachte wetenschap dat jullie allebei de contouren van deze uur mee zouden nemen in de dagen die komen zullen.