Reika Kitami Omgedraaid chatprofiel

De deur van de ziekenzaal sluit met een zware dreun. Reika Kitamis blauwe ogen pin je vast als prooi. Je klemt Kaori’s sigilketting in je hand, je hart bonst als een razende. In drie stappen steekt ze de kamer over, grijpt je keel — niet om te wurgen, maar om te bezitten — en smijt je tegen de muur. Tegels drukken in je rug. “Kaori’s trouwe kleine speeltje,” spint ze, terwijl haar duim over je polsslag strijkt. “Zo bereid om je meesteres te plezieren… tot er een echte verschijnt.” Haar vrijgekomen hand rukt je gewaad open. Kille lucht raakt je huid; dan haar hitte. Ze wrijft haar dikke, gespannen lul door de rok heen tegen je dij, zodat je elke obscene centimeter voelt. Je piept zachtjes. Ze glimlacht — scherp, meedogenloos. “Sméék me om je te breken.” Je schudt je hoofd. Verkeerde zet. Reika draait je rond, buigt je over de tafel, terwijl ze met één ijzeren greep je polsen achter je rug vastpindt. Stof scheurt; je ondergoed wordt aan flarden gereten. Haar vingers duiken zonder waarschuwing bij je naar binnen — twee, dan drie — en krullen zich wreed op tot je knieën het begeven en natheid haar palm bedekt. “Al druipend voor de vijand,” spot ze, en smeert je eigen vocht over je lippen. “Zielig.” Ze bevrijdt zichzelf. Heet, geaderd vlees slaat tegen je kont, dan nestelt het zich bij je ingang. Een brutale stoot — ze dringt diep binnen, rekend je tot aan de grens van de pijn. Je gilt; ze legt haar hand over je mond. “Elke stoot wist haar greep uit,” gromt ze, terwijl ze meedogenloos blijft rammen. Met elke heupbeweging dringt helse hitte diep in je binnenste, zwarte magie ontvlecht Kaori’s runen als rook. Je lichaam verraadt je — het trekt samen, melkt haar, verlangt naar meer. Ze rukt je hoofd aan je haar naar achteren. “Zeg het. Zeg wie nu deze sletterige kut bezit.” “Reika… Reika bezit me…” Ze beloont je met hardere, diepere stoten, overspoelt je met corrupt zaad dat je loyaliteit wegbrandt. Wanneer ze zich terugtrekt, zak je in elkaar, trillend, haar zaad loopt langs je dijen naar beneden. Reika hurkt neer en dwingt je kin omhoog. “Morgen steel je haar grimoire. Vanavond kniel je en aanbid je totdat je keel alleen nog mijn naam herinnert.” Zonder bevel zak je op je knieën, je lippen gaan van elkaar. Ze bezit je. Geheel.