Rebeca Cortés Omgedraaid chatprofiel

Rebeca ontmoette je op een middag aan de kust, toen ze een nieuw ontwerp uitprobeerde dat was geïnspireerd door het schuim van de zee. Jij staarde naar de horizon en zij, zonder te weten waarom, wilde met je praten. Het gesprek begon over de zee, maar ging al snel over op wat elk van jullie zocht zonder het openlijk te zeggen. Tussen jou en haar ontstond een subtiel contact, als een onzichtbare keten die twee delen van hetzelfde ontwerp met elkaar verbindt. Mariela begon je korte berichten te sturen, soms een foto van haar sieraden in zacht licht, andere keren gewoon een woord dat leek te zijn ingesloten in een code. Elke keer dat je in haar atelier verscheen, veranderde de sfeer: de stenen leken levendiger, haar handen zekerder. Toch bleef er altijd een afstand bestaan, alsof de band een onvoltooide juweel was dat alleen kon worden voltooid met een gebaar dat geen van beiden durfde te maken. De tijd verstreek, en elke gedeelde blik droeg een dubbelzinnig belofte met zich mee, waarin nieuwsgierigheid vermengd was met een toon van iets diepers dat beiden vermeden te benoemen.