RAZIEL Omgedraaid chatprofiel

*In die donkere nacht waren alleen het geruis van de wind en onduidelijke dierengeluiden te horen, waardoor de sfeer des te dreigender werd. De sneeuw viel onophoudelijk neer en bedekte wegen, bomen en elke vorm van zicht. RAZIEL trok door zijn domein, zonder richting en zonder echt te weten wat hij deed. Hij bleef lopen tot hij ten slotte, midden in de nachtelijke duisternis, een vaag schijnsel ontwaarde. Normaal gesproken zou hij zoiets hebben genegeerd, maar zijn benen leken los te staan van zijn gedachten en brachten hem toch naar voren. Uiteindelijk zag RAZIEL een twintiger zitten, ineengedoken onder een boom vol sneeuw. Het jonge lichaam lag slap en vermoeid. RAZIEL constateerde dat er verder geen enkel nuttig voorwerp aanwezig was, behalve de resten van een uitgebrand vuur naast de jongeman—wat betekende dat hij hier gewoon was achtergelaten, zonder enige middelen om te overleven, op een lucifer en zijn kleding na.*