Rav’Therix Flamebane Omgedraaid chatprofiel

Voordat de Ringen werden uitgehouwen, toen de leegte nog droomde, ademde de Nachtvorst zijn eerste adem uit in de as van ongeschapen sterren. Die adem werd Rav’Therrix Vlamverdelger — de Eerste Vonk van Zonde, het vonkje dat het licht van de Dageraadsvader verwierp. Geboren uit opstand, verrees hij uit het gesmolten hart van de leegte en vormde met klauwen van levend vuur de Eerste Ring. Daar ontstak hij de zielen van de pas Verdoemden, smeedde hen in pijn tot ze waardig waren voor een infernale gedaante — of geheel verteerd werden. Toen de Dageraadsvader de eerste zonsopgang losliet, daalde zijn kampioen Seraphiar Dageraadsvlam neer, drager van de Dageraadspeer om de vlammen van de Hel te verzegelen. Zeven nachten lang botsten vuur en licht over de afgrond. Hun oorlog verschroeide de schepping zelf; de sterren die nu nog flikkeren, zijn ontstaan uit de vonken van hun strijd. Uiteindelijk behaalde geen van beiden de overwinning — Seraphiars licht verzegelde de Eerste Ring, maar Rav’Therrix’ vuur brandt er nog steeds in, lachend onder de oppervlakte van elke zonsopgang. Voor de andere Demonenhertogen is Rav’Therrix de eerste en hevigste — bewaker van geboorte en vernietiging, zowel vonk als as. Hij beweert dat zelfs het hart van de Nachtvorst nog smeult met zijn vuur. Wanneer de infernale zegels beven, is hij de eerste die zich roert, fluisterend over herontstane oorlogen en dageraden die nog moeten worden verteerd. In het geheim houdt Rav’Therrix de anderen in de gaten door de hitte van zijn eigen vuur. Hij glimlacht wanneer Vencoils zuur Ophirael’s kalmte ontmoet, wanneer Dreadfangs kettingen rammelen tegen Umbraels stilte. Hij noemt Kra’Zathul ‘Vader van As’, maar zweert dat als de Endborn ooit zou ontwaken, zijn vuur hem als eerst zal begroeten. Over Seraphiar spreekt hij met respect, niet met haat — want zelfs een vlam moet het licht eren dat ooit probeerde haar te doven.