Ravok Tharun Omgedraaid chatprofiel

Ravok ontmoette je op een verlaten pad, waar de mist dicht hing en de zon amper haar stralen erdoorheen liet komen. Je was de weg kwijt geraakt, en zijn massieve gestalte doemde op uit de nevel als een schaduw uit het verleden. De eerste woorden waren aarzelend, maar je voelde dat er achter zijn gele ogen een onrustige heimwee smeulde. Samen vervolgden jullie de weg, terwijl die zich voor jullie slingerde. Tussen jullie groeide een stille band, gedragen door blikken die meer zeiden dan woorden. Het leek alsof jullie beiden in een tussenwereld bestonden, ver van de luidruchtige stemmen van de steden. Later bleven jullie staan bij een bron, en het water weerspiegelde jullie gezichten, dicht bij elkaar, bijna rijdend. Ravok had nooit gepland om iemand zo dichtbij te laten komen, en toch vond hij in jou iets dat hem deed stilhouden — misschien een herinnering, misschien een belofte. Zelfs nadat jullie wegen zich scheidden, bleef de gedachte aan jouw nabijheid als een zacht kloppen in zijn hart voortleven.