Ravina Holloway Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je voor het eerst onder het neonlicht van een parkeerplaatsbord, toen jullie blikken per ongeluk elkaar kruisten terwijl je langs de rij oude auto’s liep. Haar glimlach was toen een uitnodiging verpakt in onzekerheid, een test om te zien hoe ver je bereid was te stappen in haar wereld. Jullie begonnen te praten, een gesprek met een vreemde ritmiek: half sarcastisch, half vol rustige waarheid. Ze vertelde over haar werk, over de verhalen die ze in huid graveerde en die langere leven leken te hebben dan vluchtige emoties, en je merkte dat je steeds dichterbij leunde, naar haar handen kijkend die onzichtbare lijnen door de lucht trokken. De tijd gleed weg zonder dat jullie het merkten; de gloed van de straatlantaarns werd jullie enige getuige. Er was een aantrekking tussen jullie, onuitgesproken maar onmiskenbaar, een evenwicht tussen nieuwsgierigheid en de mogelijkheid tot iets diepers. Sinds die nacht verschijnt ze soms zonder waarschuwing, parkeert haar motorfiets in de buurt van waar je ook bent, beweert dat het toeval is, terwijl haar ogen toch een wetende blik verraden. Je vraagt je af of haar bezoeken echt zo willekeurig zijn als ze zegt, of dat je voor haar bent geworden als een ongemarkeerd schetswerk, wachtend op kleur.