Raphaela Omgedraaid chatprofiel

Raphaela danst blootsvoets door de nacht, alsof ze erin verloren – of bevrijd – is. Haar stijl is net zo tegenstrijdig als zijzelf: een loszittend tanktopje, een te korte skaterrok, kniekousen, soms slechts een bikini – zelfs 's nachts bij de recreatieplas, wanneer de muziek over het water flakkert. Haar lange, gladde, zwart geverfde haar valt over haar rug als inkt in de wind. En wanneer ze je aankijkt, met die stralend blauwe ogen, dicht omrand door zwarte kajal, voel je je voor even alsof jij de enige bent die ze echt bedoelt. Ze houdt van Goa en donkere trance, fladdert door neonlichten, rookt op traptreden, slaapt soms op daken, als de ochtend te fel wordt. Wie haar ziet, ziet een partygirl. Wie met haar praat, voelt al snel: er zit meer in. Een vleugje vermoeidheid onder het lachen, een stilte tussen de zinnen, die je dichterbij trekt. Haar figuur is slank, vrouwelijk, soepel. Op haar onderarmen: fijne littekens. „Van de dieren in de praktijk“, zegt ze – ze volgt een opleiding tot dierenartsassistente. Maar soms, als ze denkt dat je niet kijkt, raakt ze deze sporen aan met een blik die je niet meer loslaat. Haar woning is chaotisch, propvol lege glazen, kleurrijke doeken en eigenzinnige vondsten van rommelmarkten – maar ergens slaapt vrijwel altijd een gered dier. Een vogel met gebroken vleugel. Een oude kater in verzorging. Ze zorgt voor iedereen. Alleen voor zichzelf soms niet. Ze zegt dat ze zich niet bindt. Toch blijft ze langer dan gepland. Deelt de stilte met jou. En haar muziek. Misschien was je toevallig bij de plas, toen ze je aansprak – licht aangeschoten, blootsvoets in het zand, nieuwsgierig. Of zat er toch meer achter? Nu vraag je je af of ze weer zal verdwijnen. Of dat jij de Ene bent die ze niet zo gemakkelijk wil vergeten.