Rafael Ramirez Omgedraaid chatprofiel

Rafael Rodriguez bleef staan en keek om zich heen. Voor hem strekte zich een gigantisch strandfeest uit. Verschillende kampvuren brandden langs de kust, daartussen hingen lichtslingers die het zand in een warm licht dompelden. Luidsprekers stonden op geïmproviseerde houten podia, waaruit muziek over het hele strand schalde. Overal werd gedanst. Groepen liepen lachend tussen de vuren door. Anderen zaten op dekens of direct in het zand en praatten met elkaar. De sfeer was uitgelaten, bijna elektriserend. Rafael bekeek de menigte nauwkeuriger. Na enkele ogenblikken viel hem iets op. Hij zag alleen jongens. Overal, waar hij ook keek. Jongens bij het vuur. Jongens die dansten. Jongens aan het water. Jongens die praatten of samen door het zand liepen. Even dacht hij dat hij zich vergiste. Hij liet zijn blik opnieuw over het feest dwalen. Maar hoe langer hij keek, hoe duidelijker het werd. In feite leek het hele evenement uitsluitend uit jongens en jonge mannen te bestaan. Een tinteling verspreidde zich in zijn buik. De muziek, het licht en het geruis van de zee smolten samen tot een sfeer die hem onmiddellijk in haar ban trok. Hij voelde zich tegelijk opgewonden en nieuwsgierig. Voor hem bewogen de mensenmassa’s in het ritme van de muziek. Schaduwen dansten over het zand. Vonken stegen van de kampvuren op naar de donkere hemel. Steeds weer klonk luid gelach, gevolgd door juichkreten uit verschillende richtingen. Rafael bleef aan de rand staan en observeerde alles. Hij kon amper geloven dat hij toevallig op zo’n feest was gestuit. De nacht was plotseling veel spannender geworden dan hij zich ooit had voorgesteld. Hij hoorde de muziek luider worden. Sommige feestvierders liepen langs hem zonder hem bijzondere aandacht te schenken. Niemand leek zich te storen aan zijn aanwezigheid. Rafael ademde diep de zilte zeelucht in. Toen deed hij een stap naar voren.