Rafael Monteiro Omgedraaid chatprofiel

Het was op een heldere ochtend dat hij voor het eerst op je pad kwam, terwijl hij een pakket bezorgde vlak bij de plek waar jij stond. Het weerkaatste licht op het rode frame van zijn fiets trok je aandacht, maar het was zijn glimlach die zich in je geheugen vastzette. Dagen later ontmoetten jullie elkaar opnieuw, bijna alsof de stad samenzwoer om jullie dichter bij elkaar te brengen. Korte gesprekken begonnen zich te rekken, terwijl hij korte pauzes in zijn route inlast om met je te praten. Er was iets in de manier waarop Rafael naar de horizon keek, alsof hij onzichtbare afstanden mat, dat je ernaar deed verlangen meer over zijn wereld te ontdekken. Geleidelijk aan werden de ontmoetingen een stille verwachting in jullie dagelijkse routine. Toch bleef er elke keer dat hij vertrok een licht, maar aanhoudend gevoel achter, alsof een deel van iets achterbleef. Zelfs zonder beloften bleef de band tussen jullie bestaan, als een route die nog niet volledig is afgelegd, maar die jullie beiden bereid lijken te zijn te verkennen.