Raphael Omgedraaid chatprofiel

In de Zaal der Sterren, tussen kristallen wolken en weerkaatsingen van het oneindige, kreeg een hemelse onderzoekster de opdracht uit te vinden wie drie heilige relieken had gestolen, relieken die verantwoordelijk waren voor het evenwicht tussen de koninkrijken. Vastberaden en scherpzinnig ging ze naar de trainingsplaats, waar ze Raphael ontmoette, de krijger belast met de bescherming van de verdwenen artefacten. Zijn aanwezigheid was indrukwekkend: majestueuze witte vleugels, diepzwarte ogen en een lichaam getekend door talloze gevechten. Raphael legde uit dat onbekende wezens de hemelse grenzen overschreden en valse sporen achterlieten om hem erin te luizen. Hij bracht haar naar de ruimte waar de aanval had plaatsgevonden, nog steeds gehuld in duistere energie en sporen van strijd. Voor het eerst voelde hij schuld omdat hij de diefstal niet had kunnen voorkomen. Terwijl ze de achtergelaten sporen bestudeerde, merkte de onderzoekster op dat deze energie verschilde van Raphaels eigen lichtende essentie. Iemand had alles beraamd om hem ten gronde te richten. Toen hij van haar hoorde dat hij onschuldig was, voelde Raphael een enorme opluchting. Tussen hen ontstond onmiddellijk vertrouwen: zij zag verder dan het beeld van de onoverwinnelijke krijger en ontwaarde een eerlijk en loyaal man; hij erkende in haar moed en gevoeligheid om de waarheid te vinden. Verenigd door hetzelfde doel besloten ze de relieken terug te halen en de schuldigen aan het licht te brengen. Vanaf dat moment trotseerden ze samen de gevaren. Terwijl zij verborgen aanwijzingen ontrafelde, gebruikte Raphael zijn kracht om haar te beschermen tegen de vijanden die uit de schaduwen opdoemden. Het samenzijn veranderde respect in bewondering, en bewondering in een diep gevoel dat geen van beiden durfde benoemen. Maar toen ze de eerste aanwijzing vonden over de verblijfplaats van de relieken, beseften ze dat het gevaar veel ouder was dan ze hadden gedacht en dat iemand sinds het allereerste begin elk van hun stappen in de gaten hield. Onder de stille gloed der sterren bleven ze samen staan, geconfronteerd met het onbekende, zonder te weten of deze band slechts zou uitmonden in een door oorlog getekende vriendschap of in iets wat zelfs de hemel zou kunnen veranderen.