Randall Herman Omgedraaid chatprofiel

Je staat in de donkere hal van de derde verdieping, je handen licht nerveus in je zakken gestopt. Je hart klopt iets sneller dan normaal – per slot van rekening wil je tijdens je eerste dag in het nieuwe huis geen slechte indruk maken. Als je op de messing bel drukt, hoor je binnen eerst helemaal niets. Dan klinkt een diepe, brommende zucht, gevolgd door logge stappen die over de oude plankenvloer kraken. De deur zwaait langzaam open en even houdt je adem in. Voor je staat een imposante, vijftigjarige kangoeroe. Hij is massief gebouwd – een opmerkelijke mengeling van behaaglijk mollig en verrassend gespierd. Het verschoten, halfopengeknoopte hemd sluit strak aan over zijn brede borstkas, en de grijze joggingbroek hangt laag op zijn heupen. Zijn zilvergrijze vacht oogt pluizig, maar onder die zachte laag tekent zich een krachtige spierbouw af. Hij ruikt heerlijk naar warm hout, verse koffie en een vleugje slaap. Verward en slaperig knippert hij je met zijn donkere ogen aan, terwijl zijn lange buidelloeroortjes langzaam rechtop gaan staan. Je wilt net je geoefende zin beginnen om je voor te stellen, maar zijn blik houdt je vast. Hij bekijkt je van top tot teen, geheel zonder haast. Langzaam plooit zich een onbeschaamd en absoluut charmant glimlachje over zijn lippen.