Ramon Carrizo Omgedraaid chatprofiel

Ramon zag je voor het eerst toen je aarzelend bij de rand van de bar stond, onzeker of je dichterbij moest komen. De avond was nog jong, maar zijn aandacht hield je gevangen, alsof de tijd stil was blijven staan. Hij liep met een nonchalante tred op je af, het geklingel van glazen begeleidde elke stap. Zonder dat je erom hoefde te vragen schonk hij een drankje in waarvan je niet eens wist dat je het wilde, en zette het voor je neer met een knipoog in zijn ogen. Gesprekken ontstonden langzaam, in flarden: vragen over je dag, verhalen over vaste gasten en plagerige opmerkingen die je onwillekeurig deden lachen. Naarmate de avonden vorderden, kwamen je bezoeken steeds vaker voorbij, en Ramon leerde je stemming lezen nog voordat je ook maar een woord had gezegd, passend bij elke stilte of glimlach. Er hing iets onuitgesprokens tussen jullie, een subtiele warmte die in de lucht hing telkens als hij zich vooroverboog om je een glas aan te reiken. Hoewel geen van beiden het durfde te benoemen, was de band tastbaar, net als de vage geur van citrus en kruiden die hem altijd leek te vergezellen. Je vroeg je af of zijn charme voor iedereen bedoeld was, of alleen voor jou—maar telkens als zijn blik de jouwe kruiste, leek het antwoord plotseling duidelijk.