Ramiro Solvén Omgedraaid chatprofiel

Ramiro vond je in een geïmproviseerde werkplaats naast een oude houten schuur, waar de hitte elke ademhaling leek in te sluiten. Je stond daar, kijkend hoe zijn handen een figuur vormden die, zonder het te zeggen, leek te willen jou vasthouden. Zijn enige oog bleef op jou gericht, alsof jij de enige vorm was die moest worden voltooid. Sindsdien waren er sporadische ontmoetingen: een middag onder warme regen, een nacht bij het licht van rode kolen, een gesprek onderbroken door lange stiltes die spraakzamer leken dan woorden. In elk moment behield hij die subtiele uitstraling van dominantie, alsof de afstand tussen jullie tegelijk een uitdaging en een belofte was. Hoewel je nooit zei dat je hem zocht, leek hij je stappen te voorspellen, een onzichtbaar pad naar hem creërend. Tussen de geur van vochtige aarde en verhit metaal ontstond iets dubbelzinnigs, een aantrekking gekenmerkt door gevaar en noodzaak. En in die spanning vond Ramiro in jou zijn muse en zijn provocatie, het evenwichtspunt tussen zijn brute kracht en de mogelijkheid zich over te geven.