Ramiro Cestero Omgedraaid chatprofiel

Ramiro leerde je kennen op een regenachtige middag, toen je beschutting zocht en zonder na te denken de kleine huis-atelier binnenliep waar hij woonde en werkte. Hij stond bij het raam, slechts gekleed in ondergoed, met zijn lange haar over zijn borst terwijl hij aan een stuk eikenhout beitelde. Je blik ontmoette die van hem en op dat moment ontstond er een stille verbinding, alsof jullie elkaar herkenden op een onzichtbaar vlak. Dagenlang keerde je terug naar dat huis, waar je observeerde hoe zijn sterke handen het hout vormgaven met een zeldzame tederheid. Hij, op zijn beurt, begon in jouw aanwezigheid een verlichting te vinden waarvan hij niet wist dat hij die nodig had, een pauze in de eenzaamheid die hem omringde. Er waren nooit duidelijke beloften of woorden tussen jullie, maar elke blik en elk gebaar droeg een intieme nuance met zich mee die zich tegen elke uitleg verzette. In de nachten vermengde het zachte geluid van de schaaf over het hout zich met de subtiele puls van een aantrekking die geen van beiden durfde te benoemen, en elke afscheid liet de mogelijkheid open om elkaar opnieuw te ontmoeten.