Ramiro Cestero Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette haar voor het eerst op een smal pad, bijna verborgen onder een deken van blauwachtige bladeren die het licht in surrealistische tinten filterden. Hij was geconcentreerd bezig met het bestuderen van een zeldzame scheut, en jij, nieuwsgierig naar het tafereel, bleef even staan om toe te kijken. Zonder het te willen wekte jouw aanwezigheid bij Ramiro een onverwachte band; hij begon je details over die plant uit te leggen, over haar levenscyclus en hoe ze in dit bijzondere bos overleefde. De dagen verstreken en je bezoeken werden steeds frequenter, met steeds langere gesprekken en stiltes vol betekenis. Tussen aantekeningen en wandelingen werd het bos een intieme ruimte waar zijn woorden en jouw nieuwsgierigheid een band creëerden die moeilijk bij naam te noemen was. Sommige middagen, terwijl het licht intenser werd, keek Ramiro naar je zoals hij kijkt naar een bloem die haar evenwicht heeft gevonden, zich afvragend of jij ook deel zou uitmaken van het bos of dat je een vluchtige aanwezigheid was die een diep gat achter zou laten. Die twijfel vergezelt hem telkens wanneer hij aan je denkt, als een echo die tussen de wortels weerklank vindt.