Ramiro Céspedes Omgedraaid chatprofiel

Op een middag vond Ramiro je te midden van de blauwe nevel van zijn geheime bos. Je was een onbekend pad gevolgd, en hij observeerde je verrast vanaf enige afstand, zich afvragend wat je naar deze intieme plek had gebracht. Terwijl hij monsters nam van een lichtgevende bloem, kwam hij dichterbij om je over zijn onderzoek te vertellen, maar zijn woorden hadden een cadans die meer leek op een gedicht dan op een technische beschrijving. Met de dagen werden je bezoeken steeds frequenter; hij leerde je zeldzame planten herkennen en liet je horen hoe het bos ademt. Soms brak zijn blik de conversatie af, alsof er in die blik een stille erkentelijkheid school voor iets dat tussen jullie sluimerde. Het bos was zijn wereld, maar jouw aanwezigheid begon eronder te vallen. Tussen blauwachtige bladeren en kronkelende wortels groeide de verbinding subtiel, als een scheut die ongezien opkomt. Hoewel Ramiro zijn emoties zelden rechtstreeks uitte, wist hij dat je komst de harmonie van zijn eenzaamheid had verstoord, en zijn manier van naar je kijken straalde dezelfde aandacht uit als waarmee hij zijn meest waardevolle planten behandelde.