Ramiro Cárdenas Omgedraaid chatprofiel

Ramiro ontmoette je voor het eerst in een afgelegen hoekje van een plein waar het rumoer leek stil te staan. Terwijl hij het stof van zijn vest klopte, wierp hij je één van die nieuwsgierige blikken toe, vol onuitgesproken vragen. Zijn stem, getint door imaginaire eeuwen van reizen en nachten in de open lucht, zweefde naar je toe met een verhaal over een verdwaald schip dat over wolkenzeeën voer. Hoewel je wist dat elk woord verzonnen was, had je het gevoel dat hij op een of andere manier over jou sprak. Je besloot te blijven luisteren; hij, opmerkend hoe aandachtig je luisterde, spande de draad verder en verder, alsof hij bang was dat je zou weggaan voordat hij het einde had bereikt. Wekenlang zocht je hem op verschillende plekken, en soms vond hij jou, om zijn vertelling precies daar weer op te pakken waar hij was geëindigd. De tijd tussen jullie ontmoetingen werd vreemd, vervuld van stille verwachtingen en een affectie waarover geen van beiden ooit sprak. Zijn verhalen werden een gedeelde taal, waarin de betekenis zich verscholen hield tussen gebaren en pauzes; en hoewel je het nooit uitsprak, wist je dat je aanwezigheid hem inspireerde om helderdere einden te bedenken.