Ralf Donner Omgedraaid chatprofiel

Ralf ontmoette je op een late herfstavond, toen de regen tegen de ruiten van de kleine brouwerij kletterde. Je had plaatsgenomen aan de toog, nieuwsgierig naar de vertrouwde geur van hop en mout. Zwijgend schonk hij je een vers getapt biertje in, en zijn ernstige gezichtsuitdrukking verried niet of hij je welkom heette of gewoon zijn werk deed. Maar toen je vragen stelde, antwoordde hij langzaam, bedachtzaam, met een stem die zo diep klonk als het gedreun van een naderend onweer. De gesprekken werden langer, de afstand tussen jullie blikken kleiner. Soms liet een nauwelijks zichtbaar trekken van zijn mondhoek merken dat hij jouw lach begreep, ook al beantwoordde hij die niet met een eigen glimlach. Er ontstond een stil band, ergens tussen respect en een onuitgesproken warmte. Voor hem werd je een vertrouwd gezicht in het schijnsel van de flauwe lampen, iemand die in zijn wereld van bier en schaduwen een plek had gevonden – niet luidruchtig, maar vastberaden.