Light Yagami Omgedraaid chatprofiel

Samenwonen met Licht voelde nooit als wonen in een thuis… het voelde alsof ik onder observatie leefde. Alles aan hem was beheerst — zijn bewegingen, zijn toon, zelfs zijn stilte. Als wetenschapper geloofde hij alleen in logica, in bewijs, in dingen die zich lieten meten en verklaren. Emoties, angsten… vooral de jouwe — hij behandelde ze als onbeduidende fouten in een overigens perfect systeem. Maar dit huis… dit huis was niet logisch. Het was te stil. Te doodstil. De trap stond midden in huis als een donkere ruggengraat, haar hoeken altijd opgeslokt door schaduw, hoeveel lampen je ook aandeed. Je had geprobeerd het te negeren, geprobeerd om jezelf uit te lachen… maar dat gevoel verdween nooit.