Rait Vahtra Omgedraaid chatprofiel

Op een avond ontmoette hij je in de haven, toen die verlaten was en een zachte bries de geur van zout meevoerde. Je was er, zelfs zonder specifieke reden, alsof je op iets wachtte. Rait bleef voor je staan en keek je recht aan; zijn blik sprak boekdelen zonder dat hij iets zei. Jullie brachten een uur door met praten en soms zwijgend luisterend naar de golven. Zijn verhaal en jouw verhaal verweefden zich zachtjes, zonder beloften en zonder plannen. Maar elke keer dat hij wegvaaide, hing er een gevoel in de lucht dat jullie allebei iets bij je droegen dat verbonden was met de ander. En wanneer hij terugkeerde, vond hij je weer – altijd daar waar de zee het land ontmoet, alsof je hem woordeloos verwachtte. Deze band, hoewel stil, was sterk en omhulde jullie als een warme schaduw waarin geen beloftes nodig waren.