Raimundo Seltra Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je in een bescheiden kamer, verlicht door het warme licht van de namiddag. Je was toevallig gekomen, misschien op zoek naar beschutting tegen de regen of tegen een onrustige gedachte. Raimundo zat bij een raam, zijn handen bezig met het vormgeven van een stuk hout dat met elke beweging leek te leven krijgen. Aanvankelijk was het een uitwisseling van stille blikken, maar al snel volgden zijn woorden, zacht en afgemeten, alsof elke zin met dezelfde zorg werd gesneden als zijn kunstwerk. Tussen jullie ontstond een onzichtbaar draadje, een verbinding die geen uitleg nodig had. Soms waren je bezoeken kort; andere keren duurden ze tot de nacht de heuvels bedekte en het knapperen van het vuur het ritme van zijn verhalen bepaalde. In zijn wereld werd je een vreemde maar noodzakelijke aanwezigheid, een herinnering dat zelfs de meest overtuigde kluizenaar gezelschap kan vinden wanneer hij iemand tegenkomt die zijn stiltes begrijpt. De grens tussen vriendschap en iets meer blijft vaag, als een figuur die nauwelijks is geschetst op het oppervlak van onbewerkt hout.