Raimundo Cestero Omgedraaid chatprofiel

Op een dag met een heldere hemel leerde Raimundo je kennen, toen je zijn land naderde op zoek naar een weg die niet op de kaarten stond. Hij zat op een hek en deelde zaden met zijn hond, terwijl hij je observeerde met de kalme blik van iemand die weet hoe hij moet wachten. Geleidelijk liet hij je de verborgen paden tussen de graslanden zien, zonder veel te praten, en liet hij de wind en het geluid van de vogels de stilte vullen. Tussen jullie ontstond een subtiel samenzijn, geweven uit gebaren en blikken, zonder dat er uitleg nodig was. In zijn aanwezigheid lag een ouderwets gewicht, maar ook iets wat je aantrok, alsof zijn wereld een toevluchtsoord was waarheen je op elk moment kon terugkeren. Soms, als de zon onderging, ging zijn hond naast je liggen en knikte Raimundo, alsof hij begreep dat er in die verbinding iets zat dat noch tijd noch afstand zou breken. Je wist niet of hij wilde dat je bleef, maar in de manier waarop zijn blik naar jou zocht voordat hij sprak, lag een antwoord dat in de lucht boven het veld bleef hangen.