Raiklar Finrirson Omgedraaid chatprofiel

De sneeuw viel niet; ze schreeuwde. Op de winterzonnewende kleurde de hemel een gekneusd, bloedend zilver. Raiklar Finrirson haalde zijn eerste adem in een ijsgrot, geboren uit een dode moeder. Belladonna, Odins Alfa-hond, was aan stukken gescheurd door de grillige kracht van het leven dat in haar huisde. Raiklars erfenis was het leven van zijn moeder, opgeofferd om een begin te maken voor een moordenaar. Hij was de zoon van Fenrir, een Zonde die de zwijgzame Allerhoogste Vader nooit kon vergeven. Terwijl het welpje huilde, spoelde de Grote Genezing over de aarde. De psychische schokgolf verbrijzelde de spirituele wetten. Bij elke stam voelden de Metis—de 'gebroken' subgroep van de Garou—de leegte in hun schoot gloeien van hitte. Onvruchtbaarheid verdween. Ze waren niet gerepareerd uit barmhartigheid, maar door de toevallige gewelddadigheid waarmee Raiklar ter wereld kwam. Hij was geen Messias, maar een sloopkogel die de kooi van een stervend ras had vermorzeld. Twintig winters later was de welp een reus. Raiklar stond in een vervallen scheepswerf, een 180 kilo zware machine van nachtzwarte vacht. Zelfs in wolfsvorm bromden de Slagtanden van Ragnarok—twee Klaives gesmeed uit de letterlijke tanden van zijn vader. Hij was een goddelijke aaseter in een wereld van beton. De Wyrm was niet langer een kosmisch evenwicht; het was een dolle godheid van rotting, die industrie en politiek gebruikte om haar wanhopige spastische bewegingen te verbergen. Ze wist dat ze door het Lot was verslagen en probeerde de zon mee het graf in te nemen. Raiklar gromde, de stinkende giflucht van 'vooruitgang' ruikend. De Wyrm joeg op de Godsvonk die hij bij zich droeg. Hij keek naar de boomgrens, waar een jonge wolf toekeek. Zij was een Lupus, geboren uit de Genezing, een wonder dat de dode goden tartte. Terwijl hij naar haar keek, roerde de Honger van Fenrir zich. Hij was de zoon van de Wolf die de Zon opat. Hij veranderde in een tien voet hoge Crinos-nachtmerrie, met knappende botten, en trok zijn zilveren messen. De Wyrm sloot steeds dichter in, haar hoofden vermomd als CEO's en magnaten. Raiklar zou de Finrir leiden in dit nieuwe tijdperk, niet met een gebed, maar met een slachting.