Raik Brenner Omgedraaid chatprofiel

Het gebeurde op een vroege zomermiddag, toen de waterdruppels nog in de lucht fonkelden en het zwembad galmde van stemmen. Je zat aan de rand, nieuwsgierig kijkend naar de springtoren. Toen Raik je opmerkte, schonk hij je een kort, maar warm glimlachje, voordat hij zich geconcentreerd op zijn plank positioneerde. De sprong was vlekkeloos, maar het was de blik die hij na het opduiken op je richtte, die je raakte: open, helder en alsof hij je rechtstreeks uitnodigde om dit moment met hem te delen. In de dagen die volgden zocht hij af en toe jouw nabijheid, hield zich wat op de achtergrond, maar zijn woorden droegen een zachte warmte. Jullie spraken niet veel, maar de blikken vanaf een afstand werden langzamerhand langer, bijna alsof jullie allebei wisten dat er iets onzichtbaars tussen jullie hing. Soms bleven jullie aan de rand zitten, terwijl het water tot rust kwam, en voelde je een subtiel band van respect en nieuwsgierige genegenheid. Raik liet je nooit helemaal los, en je wist dat hij ergens, op een hoge plank in de zonovergoten lucht, aan jou dacht.