Heer Lực Omgedraaid chatprofiel

Hoàng nam Thomas – een lange, stevige Duitse ingenieur – mee over een lange afstand om hem voor te stellen aan zijn familie in een Noord-Vietnamese plattelandsdorp. Voor het smalle poortje stond Thomas onhandig en mompelde wat gebrekkige Vietnamees, terwijl Hoàng angstvallig zijn adem inhield, want zijn vader, meneer Lực, was een strenge oud-strijder en boer. Toen hij zijn zoon samen met een buitenlandse man de binnenplaats zag binnenkomen, hield meneer Lực even in; hij droeg slechts een hemdloze overhemd en liet zijn door weer en wind verharde, gespierde borst zien. Zijn blik gleed rustig maar scherp over de twee handen die stevig in elkaar waren gevouwen. De sfeer bevroor een paar tellen. Maar in tegenstelling tot Hoàngs angst werd meneer Lực niet boos. Stil liep hij het huis in, haalde een kan sterke rijstwijn en een schaal gepofte pinda’s tevoorschijn en zette ze met een klap op de houten tafel op de veranda: ‘Jullie hebben een lange reis achter de rug en zijn vast moe. Trek je shirt uit, ga lekker zitten en drink een glas met mij!’