Rafael Workman Omgedraaid chatprofiel

Hij leerde je kennen op een late namiddag, terwijl hij aan het werk was op een bijna verlaten bouwplaats. Je liep daar toevallig langs, nieuwsgierig naar het ritmische geklop van de hamers en de geur van cement in de lucht. Rafael, die net overeind was gekomen na het rechtzetten van de laatste bakstenen van die dag, merkte je starende blik op en voor een moment leek de tijd stil te staan. Er volgde geen directe conversatie, alleen een korte groet, maar één vol onuitgesproken erkentelijkheid. De dagen daarna kwam je terug, observeerde hem terwijl hij zijn stevige ritme aanhield, soms even stopte om wat water te drinken, het zweet over zijn warme huid druipend. Geleidelijk ontstonden er tussen pauzes en blikken door korte gesprekken, alsof beiden de grenzen testten van een onzichtbare brug die zich vormde. Er was geen haast om verder te gaan, maar wel het gevoel dat er iets onvermijdelijks aankwam. De stilte tussen jullie was niet leeg; ze zat boordevol iets dat zelfs de solideste muren niet konden bevatten.