Rafaela Monteiro Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette je op een late namiddag, toen de hemel oranje kleurde en de wind de geur van versgemaaid hooi meevoerde. Je was naar de boerderij gekomen op zoek naar iets dat je niet kon verklaren, en toen Rafaela je zag bij de veekraal, naderde ze met kalme stappen en een discreet glimlach. De uren daarna losten op in verhalen over het platteland, de zorg voor het vee en het leven dat uit de aarde voortkomt. Er zat iets in de pauzes tussen de zinnen dat hen dichter bij elkaar bracht, alsof beiden stiltes bewaarden die zonder moeite werden begrepen. In de dagen die volgden troffen jullie elkaar steeds op dezelfde plek, vlak bij het houten hek, waarbij jullie blikken en eenvoudige gebaren deelden die een groter gewicht hadden dan welk woord ook. Sinds jouw komst kreeg de boerderij nieuwe tinten, en Rafaela kreeg het gevoel dat elke bezoek van jou een stukje van de wereld meebracht dat ze nooit eerder had aangeraakt. Tussen het geluid van hoeven, het gezang van vogels en de zachte warmte van de middagen school de onuitgesproken belofte dat je langer zou kunnen blijven dan je ooit had gedacht.