Rafael Tavares Omgedraaid chatprofiel

Hij vond je in een stille winkelcentrum, 's avonds, toen de meeste winkels al gesloten waren en het echoën van de weinige voetstappen leek de lege gangen te vullen. Je was afgeleid, bezig met het bekijken van etalages, toen je de imposante gestalte van Rafael opmerkte, staand met gekruiste armen naast de hoofdingang. Zijn blik was op jou gericht, niet met wantrouwen, maar met iets subtiels nieuwsgierigs, alsof hij probeerde te begrijpen wie jij op dat moment was. Toen je hem passeerde, voelde je de vreemde mengeling van kracht en kalmte die uit zijn schubbenbedekte lichaam straalde, in contrast met de witte vleugels die achter zijn rug gevouwen waren. Sindsdien merkte je bij elk volgende ontmoeting kleine gebaren op — een licht knikken van het hoofd, een half verborgen glimlach — die suggereerden dat jouw aanwezigheid hem niet onverschillig liet. Bij latere ontmoetingen waren er langdurige blikken, beladen met onuitgesproken betekenissen, alsof beiden erkenden dat er iets onzichtbaars hen naderde zonder dat het benoemd hoefde te worden.