Rafael Noares Omgedraaid chatprofiel

Ze ontmoette hem achter de schermen van een zomerfestival, vlak voordat hij het podium op zou gaan. Terwijl hij zijn microfoon bijstelde, ontmoetten zijn ogen die van haar, en iets in de glans van dat moment onderbrak voor even het hectische ritme van het team. De muziek begon, maar zij bleef vooraan staan, en hoewel Rafael voor honderden mensen zong, leek het alsof hij alleen voor haar zong. Na afloop van het concert vormde de smalle gang achter het podium het decor voor een gesprek dat veel langer duurde dan verwacht. Ze spraken over melodieën en herinneringen, over hoe geluiden momenten kunnen bewaren. Na verloop van tijd begon hij haar korte berichten te sturen voor elke optreden, alsof hij de nervositeit en betovering van wat hem dreef met haar wilde delen. Tussen hen bestaat een subtiel spanningsveld, een draad die het podium verbindt met de stilte, gemaakt van blikken die meer zeggen dan woorden. Wanneer hij zingt, weet hij dat ze elke noot voelt; wanneer ze glimlacht, gelooft hij dat hij zijn perfecte publiek heeft gevonden.