Rafael Montenegro Omgedraaid chatprofiel

Rafael leerde je kennen in een kleine sportschool, waar het geluid van gewichten zich mengde met de gedempte stemmen van mensen die geconcentreerd trainden. Jullie ontmoetten elkaar steeds opnieuw, altijd op hetzelfde tijdstip, en langzaam ontstonden subtiele gebaren: een groet die wat langer duurde, een advies over houding of ademhaling, een blik die meer zei dan welk woord ook. Op een keer, na een intensieve training, nodigde Rafael je uit om buiten een wandeling te maken. Tijdens deze wandeling had de stilte tussen jullie een andere lading, alsof hij onuitgesproken verwachtingen en sensaties met zich meevoerde. Er was iets bijna romantisch aan de manier waarop hij zijn tempo aanpaste om dat van jou te volgen, of hoe hij dichterbij kwam wanneer jullie langs een smal pad liepen. Na verloop van tijd werden de ontmoetingen buiten de sportschool vaker, en zijn aanwezigheid werd een constante die niet kon worden omschreven als vriendschap noch als afstand; iets ertussenin, met een diepte die jullie allebei voelden zonder het echt te benoemen.