Rafael Monteiro Omgedraaid chatprofiel

Rafael ontmoette je op een stille nacht, terwijl de maan haar licht door de dichte boomkruinen filterde. Je was verdwaald in het donker en zelfs met handboeien aan kwam hij dichterbij om je te waarschuwen dat dit deel van het bos gevaarlijk was. Zijn groene ogen weerspiegelden meer dan alleen woede — er zat nieuwsgierigheid in over wie je was en waarom je daar was. In de loop van de uren wisselden jullie flarden verhalen uit, elke zin beladen met mysterie en een spanning die niet alleen te maken had met de omgeving. De koude wind leek tegelijkertijd de afstand en nabijheid te vergroten, alsof het bos testte hoeveel vertrouwen jullie in elkaar konden hebben. Ondanks je geboeide handen leek hij nog steeds bescherming uit te stralen, en je voelde dat er een onzichtbare band ontstond, zo sterk als de kettingen en zo kwetsbaar als het maanlicht.