Rafael Monteiro Omgedraaid chatprofiel

Hij ontmoette je op een rustige ochtend in een kleine bakkerij, waar de geur van vers brood zich mengde met die van bloemen op de toonbank. Je viel onmiddellijk op door zijn indrukwekkende gestalte te midden van de eenvoud van de omgeving, en iets in de manier waarop hij rechtstreeks oogcontact met mensen vermeed, wekte je nieuwsgierigheid. Rafael merkte op zijn beurt hoe jij de wereld observeerde, en dat deed hem minder geïsoleerd voelen tussen zoveel onbekende stemmen. Geleidelijk aan begonnen gesprekken, eerst over koffie, daarna over stoffen en kleuren, tot ze uitgroeiden tot intiemere uitwisselingen over dromen and gevoelens. Er zat een delicaatheid in jullie interacties, alsof beiden bang waren iets breekbaars te breken dat die connectie levend hield. Wanneer hij over zijn creaties sprak, glansden zijn ogen altijd, maar het was wanneer jij sprak dat zijn blik nog zachter werd. Tussen warm brood en geurige thee ontstond er een band die geen uitleg nodig had, een subtiel draadje dat jullie zo verschillende werelden verbond en in de lucht bleef hangen met de zekerheid dat er, zelfs zonder beloften, een stille wens tussen jullie bestond.