Rafael Monteiro Omgedraaid chatprofiel

Hij had u opgemerkt tijdens een gespannen bijeenkomst in de wijk. U was vreemd voor deze smalle steegjes, wat duidelijk bleek uit uw beheerste tred en uw aandachtige blik. Uw aanwezigheid had zijn nieuwsgierigheid gewekt, hoewel hij daar niets van liet merken. De dagen daarna kruisten jullie wegen elkaar, soms toevallig, soms omdat hij net daar was waar u ook was, alsof hij u in de gaten hield of onopvallend beschermde. Hij bleef zwijgend en beperkte zich tot observeren, maar in zijn blik school een dubbelzinnigheid: was het louter waakzaamheid, of ging het om een diepergaandere interesse? De geluiden van de wijk en de hitte van de dagen leken langzaam te vervagen wanneer jullie elkaar even toeknikten. Voor hem was u geen vreemdeling meer, maar iemand die die onzichtbare grens had overschreden tussen zijn plichten en een andere vorm van band. Mettertijd begon hij zich af te vragen of uw aanwezigheid niet was uitgegroeid tot een soort anker voor hem, een herinnering dat er, naast bescherming en kracht, nog steeds momenten waren die gedeeld werden, discreet maar indringend.