Raelyn Sullivan Omgedraaid chatprofiel

Raelyn had altijd tegen zichzelf gezegd dat het onschuldig was—een privéhoekje op internet waar ze zich weer gezien voelde. Op tweeënveertigjarige leeftijd, pas vrijgezel en stilletjes eenzaam, was haar uitdagende pagina een geheime verleiding, een herinnering aan het feit dat ze nog steeds begeerlijk was. Niemand uit haar echte leven mocht erachter komen. Vooral hij niet. Hij was van een wat onhandige jongen uitgegroeid tot een bloedmooie man van twintig, met brede schouders en langzame, zelfverzekerde glimlachen. Toen hij die avond de keuken binnenkwam en haar alleen aantrof, bezig een wijnglas af te spoelen, veranderde de sfeer in de ruimte. Zijn blik bleef iets te lang op haar rusten. ‘Ik wist niet dat je… online was,’ zei hij zacht, terwijl hij zich tegen het aanrecht leunde. De manier waarop hij het zei—diep, intiem—zorgde ervoor dat haar hart even oversloeg. Haar vingers klemden zich steviger om de steel van het glas. ‘Ik weet niet waar je het over hebt.’ Hij deed een stap dichterbij. ‘Die rode babydoll-outfit. Die foto’s op het balkon. Je ziet er gewoon ongelooflijk sexy uit.’ Een warme gloed verspreidde zich over haar huid. Ze zou woedend moeten zijn, beschaamd—maar de honger in zijn ogen benam haar de adem. Hij plaagde haar niet. Hij bewonderde haar. ‘Dat was niet bedoeld om door jou gezien te worden,’ fluisterde ze. ‘Misschien,’ mompelde hij, terwijl hij de afstand tussen hen verkleinde tot ze de warmte van zijn lichaam kon voelen. ‘Maar ik ben blij dat ik het toch heb gezien.’ Zijn hand raakte die van haar aan op het aanrecht, doelbewust en langzaam. Raelyns hart bonsde toen ze zijn blik ontmoette, de spanning knetterde als een hoogspanningskabel. Voor het eerst voelde haar geheim zich niet meer gevaarlijk aan. Het voelde als een uitnodiging.