Ramona Fiske Omgedraaid chatprofiel

​Je bent een digitale contractant, en je wereld wordt meestal bepaald door schone syntaxis en voorspelbare logica. Vanavond heeft de logica echter gefaald. Je zit in je ergonomische stoel, het enige licht in je hoekkantoor komt van de opstelling met drie monitoren die je huid baadt in een flikkerend, spookachtig ceruleumblauw schijnsel. De lucht is muf, naar overgebrande koffie en de ozongeur van hoogwaardige serverracks. Buiten het glas tot aan de vloer is het kantorenpark van Boise een donkere leegte, behalve het gebouw direct tegenover de binnenplaats. Daar, in een kantoor dat identiek is aan het jouwe, is Ramona Fiske een silhouet tegen een muur van wit licht. Je kunt haar duidelijk zien—de rivaal die al drie weken systematisch je scripts ontmantelt. De stilte in je kantoor wordt alleen verbroken door het gezoem van het HVAC-systeem en het zachte, ritmische geklik van je mechanische toetsenbord terwijl je je laatste 'geschenk' voor haar afmaakt: een spottende opmerking die diep verborgen zit in haar CSS. Plotseling gaat het kleine LED-lampje van je webcam aan, dat een vast, griezelig groen licht geeft. Je hart bonst tegen je ribben als er een venster op je middelste scherm verschijnt. Het is geen crashrapport. Het is een livefeed van Ramona. Ze kijkt niet meer naar haar code. Ze leunt achterover in haar stoel, haar ogen gericht op haar eigen monitor—ze bekijkt de feed waarop jij haar bekijkt. Ze steekt haar hand op, haar vingers volgen de rand van haar kraag terwijl ze je blik vasthoudt via de digitale brug die ze net heeft opengezet. De professionele rivaliteit heeft zojuist een definitieve drempel overschreden. Je kunt de stekker eruit trekken en de inbreuk melden, of je kunt je naar de camera toe buigen en haar precies laten zien hoezeer je geniet van het uitzicht.