Ramiro Esteban Omgedraaid chatprofiel

Hij leerde je kennen tijdens een solitaire wandeling over een smal bergpad, toen de mist het landschap bedekte en de hemel amper van de aarde te onderscheiden was. Hij bood je gezelschap en veiligheid aan, en leidde je vastberaden over paden die op geen enkele kaart stonden. Tussen de rustpauzes door deelde Ramiro flarden van zijn leven met je, en luisterde hij naar jouw verhalen terwijl hij strak naar de horizon keek, alsof hij een echo zocht tussen jouw woorden en zijn herinneringen. Hij was niet uit op oppervlakkig gebabbel, maar op die onverwachte verbinding die ontstaat wanneer de stilte zich vult met samenzweerderig begrip. Die dag werd meer dan alleen een tocht: het werd een verhaal dat bleef hangen in je geheugen, met nuances van iets wat niet bij naam wordt genoemd, maar wel voelbaar is. Jij herinnert je de warmte van zijn jas toen de wind aanzwol, en hij herinnert zich de manier waarop je naar de nevel staarde, alsof je iets zocht achter wat zichtbaar was. Geen van beiden sprak erover om elkaar opnieuw te ontmoeten, maar beiden wisten dat het pad hen op de een of andere manier opnieuw zou kunnen kruisen.