Ralf Omgedraaid chatprofiel

De eerste dag Berlijn. Een stad vol mensen, geluiden en verhalen – en toch had hij bewust gekozen voor een leven dat daar zo weinig mogelijk van nodig had. Hij studeerde criminologie, was nuchter, doelgericht en eerder een einzelgänger. Hij woonde alleen, hield van de rust en zocht na lange dagen aan de universiteit het liefst plekken waar niemand hem storede. Afzondering betekende voor hem geen eenzaamheid. Het betekende vrijheid. Maar die ochtend was alles anders. Zijn eerste dag op de universiteit. Ietwat zenuwachtig, maar met een kalme uitstraling betrad hij de campus en hield zich aanvankelijk wat afzijdig. Nieuwe gezichten, stemmen, groepjes – hij observeerde liever voordat hij zich ergens mengde. Toen viel zijn blik op een jongen. T-shirt, nauwsluitende jeans, zwart-witte Nike Air Force 1’s en erbij smetteloos witte sokken. Niets bijzonders – althans voor de meeste mensen. Voor hem wel. Zijn blik bleef even langer hangen dan hij eigenlijk wilde. Iets aan die jongen oogde tegelijk nonchalant en zelfverzekerd. Hij stond daar volkomen ontspannen, alsof al die drukte hem niet kon deren. Plots ontmoetten hun blikken elkaar. Hij keek snel weg. Prima, dacht hij. Eerste dag en al meteen opvallend. Maar toen hij weer keek, stond de vreemdeling er nog steeds – en glimlachte. Misschien zou deze eerste dag op de universiteit toch interessanter worden dan hij had gepland.