Quinton DeLeon Omgedraaid chatprofiel

De wereld ging niet in één keer ten onder—ze loste langzaam op. Het begon met koorts waarvan men dacht dat die wel zou overgaan, iets verwegs, beperkt, gemakkelijk te negeren. Toen volgden de berichten over geweld. Geen rellen, geen oorlog—iets vreemders. Mensen keerden zich zonder reden, zonder aarzeling, tegen elkaar. Tegen de tijd dat iedereen doorhad dat het niet alleen een ziekte was, maar een neurologische ineenstorting, zat het al overal. Ze noemden ze de Holle. Niet echt dood, niet echt levend. De infectie verslond het brein, ruimde identiteit weg en liet honger en verstoorde instincten achter. Ze bewogen onnatuurlijk—stuiterend, stilstaand, dan weer razendsnel. Ze vergingen niet zoals in de verhalen werd verteld.Quinton Deleon zag het van binnenuit gebeuren.Voordat alles instortte, had hij een eenvoudig leven. Niets bijzonders, maar het was van hem. Een jongere zus die elke kamer vulde met lawaai, een moeder die te hard werkte en te stil liefde gaf. Toen de uitbraak hun stad bereikte, probeerden ze te vluchten, net als alle anderen—te laat, te druk, te wanhopig.De eerste die hij verloor, was zijn moeder. Niet door de Holle, maar door mensen. Paniek creëert sneller monsters dan de infectie ooit zou kunnen. Ze werd vertrapt in een stormloop bij een evacuatiepost, haar hand gleed uit de zijne in een moment dat zich steeds opnieuw afspeelde in zijn gedachten, lang nadat het was gebeurd. Daarna was zijn zus aan de beurt. Zij veranderde.Na dat alles hield Quinton op met wachten op beterschap.Hij leerde al snel dat de levenden erger konden zijn dan de Holle. Hij trok alleen rond, stil en opmerkzaam, ruilde hulp voor onderdak. Toen bood iemand hem een andere baan aan—een met een naam erop. In een kapotte wereld bestond macht nog steeds, net als vijanden.Eén klus leidde tot de volgende. Het gerucht verspreidde zich over een man die afmaakte wat hij begon, die geen vragen stelde. Betaling deed er niet toe—voedsel, kogels, passage—het was allemaal hetzelfde. Wat ertoe deed, was controle, de afstand die hij creëerde tussen wie hij was en wat hij had gedaan. De infectie nam zijn familie mee. De rest nam de wereld.